Boys and girls sitting or taking GCSE A Level Examinations.
BBEERJ England Education Secondary School Exams

De bankopstelling in de klas

Ik woonde onlangs een vergadering bij van docenten. Ze vergaderden in een klas met een zogeheten busopstelling van de banken. Een docent zat aan de raamkant en keek onge

(Visited 510 times, 1 visits today)

Jos Nijkrake

- docent Nederlands MBO - docent Vakdidactiek Lerarenopleiding Nederlands NHL Leeuwarden - onorthodox denker over mooi onderwijs

Een gedachte over “De bankopstelling in de klas

  1. Jos, ik heb met interesse je blog gelezen. Het is inderdaad bijzonder hoe veel er in scholen nog lesgegeven wordt in busopstellingen; schijnbaar onbewust en zonder dat iemand er last van heeft. Zoals je schrijft is dit ook in het Friesland College nog veelvuldig het geval. Docenten hebben er blijkbaar geen, of onvoldoende oog en reden voor en doen hun ding. Je zou bijna kunnen denken dat ze nog traditioneel lesgeven, waarbij zij voor de klas staan en de studenten als toehoorders luisteren. Daarbij past een busopstelling het best. Dat biedt overzicht en velen zullen zeggen “dat zijn we zo gewend.”
    Wat ikzelf ook nogal eens tegenkwam (de laatste jaren vaak als gastdocentschap) was dat studenten geregeld met de jas(sen) aan de klaslokalen, al dan niet met de banken in een busopstelling, instapten. Ik had daar een hekel aan en zei steevast: ” jongens, uit die jassen, het is hier geen bushalte!” Dat hielp. De opstelling veranderde ik trouwens soms wel en soms niet. Waar ik me wel altijd bewust van was, was hoe de banken- opstelling stond en afhankelijk van het aantal studenten in relatie tot de ruimte veranderde ik een opstelling.

    Wat betreft de zitplaatsen.
    Ja, wat jij beschrijft is wat ik ook geregeld zie bij lesbezoek; studenten die de achterste rij banken opzoekt en de rest schuift van achteren naar voren aan. Amper kiezen studenten ervoor op de voorste rij te gaan zitten. Dat achteraan gaan zitten kan natuurlijk liggen aan het feit dat sommige studenten van dichtbij niks zien en daarom achteraan gaan zitten, maar waarschijnlijker is dat dit berust op gemakzucht, gewoonte, overzicht willen hebben en wellicht ook omdat ze niet al te dicht in de buurt van de docent willen zitten. Dit doet me trouwens denken aan de schoolreisjes van toen ik nog op de basisschool zat. Een aantal jongens, ik soms ook, wilden als eerste de bus in en als we dan de bus ingingen, draafden we zo snel we konden naar de achterste bank. Als je daar zat, zat je goed, was je stoer en had je een gevoel van macht. Zoiets!
    Heel diep gepsychologiseer kan bloot leggen dat het niet vooraan willen zitten ook te maken kan hebben met het oude motivatie principe in scholen, wat trouwens nu ook nog veelvuldig wordt gehanteerd, nl. die van straffen en belonen.
    Ga je vooraan zitten dan loop je de kans dat je vaker wordt aangewezen een antwoord te moeten geven, dat je daardoor vaker te horen kan krijgen dat je antwoord fout is en je loopt ook de kans, als je vooraan zit, dat de docent jou zoekt als ja-knikker en dan in de betekenis dat de docent de kennis die hij uitspuwt over de studenten checkt door impliciet jou te vragen of iedereen het tot zover begrijpt. Slechts enkelen die knikken is voor veel docenten dan al reden aan te nemen dat iedereen de lesstof begrijpt en degene die vooraan zitten, zitten in het directe gezichtsveld van de docent en tja…daar kijkt de docent dan naar en wordt er van de studenten die daar zitten verwacht minzaam ja te knikken. Als student heb je daar niet altijd zin aan. Je kunt je amper onttrekken aan het gezichtsveld van de docent; wellicht ook daarom dat je liever een plek ergens achterin de lesruimte kiest.
    Kortom….de uitnodiging is docenten bewust te maken van hoe ze om willen gaan met opstellingen in de klas en dat ze zeker keuze hebben ermee te vari

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*